4 november

Zijn we in China?

Waar de langste muur ter wereld staat is algemeen bekend, maar dat de op één na langste zich in India bevindt, dat wisten wij niet. De muur van Kumbhalgarh Fort heeft een lengte van zo'n 36 kilometer, en slingert door groen bergachtig gebied. We wanen ons even in China.
De muren van het imposante fort zijn zo breed dat er zeven paarden tegelijk naast elkaar over kunnen lopen. Binnen het fort hebben ooit 600 tempels gestaan, waarvan er nog zo'n driehonderdzestig zijn overgebleven. We bezoeken er een paar nabij de toegangspoort. Daar is ook een klein dorpje, en een paleis uit de negentiende eeuw waarvanaf je een prachtig uitzicht hebt over het fort en de omgeving.

's Ochtends zijn we van Udaipur naar Kumbalgarh gereden, een ritje van zo'n twee uur. Het is een mooie route over een smalle weg dwars door de Arawallibergen, een landschap met gestapelde muurtjes, (uitgedroogde) riviertjes, zigeunerbevolking en tredmolens met ossen. We moeten geregeld in de remmen voor dromedarissen afgeladen met stro, voor (veel) koeien en ook voor otterachtig beestjes, 'mangooses' volgens de chauffeur. Die mangooses zijn trouwens best dappere beestjes, ze vangen wel eens cobra's.

Als we tegen het vallen van de avond vanuit het fort terugkeren in het hotel, zien we dat er een klein partijtje wordt voorbereid op het gazon bij het zwembad. Later horen we vanuit onze kamer muziek - er blijkt een heus dansspektakel voor ons te worden gaan opgevoerd. Dat zal dan voor een klein gezelschap zijn, want in het hele hotel zijn maar een stuk of acht gasten: wij tweeën, en een groep jonge Duitsers. En dus nemen we naast de Duitsers plaats op de voorste en enige rij stoelen. De dansgroep bestaat uit één danser en twee danseressen, een trommelaar en een man die een soort liggende accordeon bespeelt. En ze spelen, zingen en dansen er op los. Van tijd tot tijd trekken ze iemand uit het publiekje, en die moet dan meedansen. Ook Eelco is de klos, en maakt een paar obligate danspasjes in het gras.

Naar boven  Volgende