6 november

De blauwe stad

Op een uurtje rijden van Luni ligt Jodhpur. Bij het hotel in Jodhpur blijkt de reservering niet te zijn bevestigd. Na enige verwarring zien we dat op onze voucher dan ook een ander hotel staat aangegeven, om de hoek bij het eerste hotel. Het is een vriendelijk hotelletje, een beetje vergane glorie, maar verder prima behalve dan de stank die van de rivier afkomt. Rivieren zijn in India open riolen.
Uiteraard bezoeken we het fort dat gelegen op een heuvel boven Jodhpur uittorent. Net als het fort van Udaipur is men niet zuinig geweest met tierelantijntjes. En minstens net zo mooi als het fort zelf is het uitzicht over de blauwe stad.

Na het fort bezoeken we de markt, waar het gezellig druk is. We lopen langs de talloze stalletjes, zonder iets te kopen. Anja weet te voorkomen dat ze gerold wordt door hard te tikken op de vingers die het waagden haar tas af te tasten. Erg leuk is het (rustige) gedeelte waar alleen graan verkocht wordt, waar het helemaal roze geschilderd is.
We lopen ook door de wijk achter de markt. Dat is één van de oudere wijken van Jodhpur waar de huizen blauw zijn geschilderd, wat zou moeten helpen tegen de muggen. De behulpzame bewoners wijzen ons bijna allemaal de weg naar het fort, maar daar zijn we al geweest.

Iets buiten het centrum ligt het Umaid Bhawan Palace. Het paleis is door een Engelsman ontworpen voor de toenmalige Maharadja, die kennelijk ook eens hip wilde doen. Boven alles is het pompeus en roze. Het paleis is nu deels een hotel, en deels een museum. Als minder fortuinlijke toerist kan je alleen het museum bekijken. Waag het niet om via de oprijlaan daarheen te lopen, je wordt beslist teruggefloten door de bewaking. Hoewel indrukwekkend groot vinden we het paleis niet geweldig, en het museum is ook niet echt een topper.

's Avonds laten we ons per riksja naar restaurant Mid Town rijden. De riksjaman wil ons alleen brengen als we ook met hem mee teruggaan. En dat voor 100 roepies. Maar ja, waarschijnlijk is dat in riksjatermen nog heel wat, en dingen wij gewoon nog niet genoeg af. Het eten in Mid Town is best lekker. Voor het eerst eten we een Thali, een Rajasthani specialiteit. Het is soort mini-rijsttafel met allerlei kleine potjes met brouwsels en stuk brood. Je wordt geacht het met de hand te eten. We hebben geen idee wat we allemaal eten (er schijnen nogal wat woestijngroenten tussen te zitten), maar het smaakt ons prima. In de lassi die Eelco als toetje heeft besteld drijft een raar goedje bovenin. Het lijkt erop dat er een 'special' lassi is geserveerd. De lassi wordt keurig opgedronken, maar het goedje blijft onaangeroerd.

Naar boven  Volgende