2 december - 4 december

Bamboe

Palolem is bezaaid met gammele goedkope 'bamboe'-hutjes op palen. We blijken een beetje verwend geraakt te zijn in Arambol, waar we een stenen huisje hadden met eigen douche en toilet voor een prijs waar je in Palolem alleen triplex-hutje met gedeelde wc krijgen kunt. Dat maakt het wat lastiger kiezen.

Het is een modelstrand, dat van Palolem. Een prachtige baai met overhangende palmbomen, met af en toe nog een echt visserbootje op het strand. Want tussen de toerisme-industrie door is het nog gewoon een vissersdorp. Als in de avondschemering een net wordt binnen gehaald komen er hele families vissen uit het net halen. Dat trekt veel bekijks, niet alleen van de kraaien en toeristen, maar ook van een visarend die boven ons hoofd cirkelt, en van een dolfijn die in de branding de vissen opvangt die zich uit het net hebben weten te worstelen.
Een beetje sneu is het wel dat terwijl de vissers en hun families met alle macht werken om de netten binnen te halen en de vissen te verzamelen, sommige toeristen de vissen zielig vinden en de spartelende beestjes terug de zee in gooien. Daar gaat het brood van de vissers. En 's avonds wel vis bestellen in het restaurant.

We proberen onze volgende etappe naar Mysore te regelen. We hebben verschillende opties, waaronder een slaapbus naar Bangalore, van waaruit we met de trein dan verder moeten naar Mysore. Als we die busreis willen boeken wordt ons verteld de volgende dag terug te komen. De volgende dag zijn we van gedachten veranderd: we kiezen voor de route via Gokarna, waarvandaan een directe bus naar Mysore gaat.

4 december - 5 december

Gokarna

We gaan met een boemeltreintje van Palolem naar Gokarna, dat vijf stationnetjes verderop ligt. De trein heeft aan beide zijden van het gangpad driepersoonsbankjes, en is daarom vrij breed. Het plafond hangt vol met industriële ventilatoren, 36 in totaal, die op één na allemaal op volle snelheid draaien. Het station van Gokarna ligt nog een stuk uit het dorp, maar er rijdt een busje van het station naar het dorp. Het busje heeft 12 zitplaatsen, maar al met al gaan er 22 mensen in, met bagage en al.

Bij de ingang van het dorp is een politiepost. Daar moet iedere toerist een formulier invullen. Enkele jaren terug zijn er een paar toeristen beroofd, en sindsdien willen ze weten wie en wat er het dorp in komt. En op de achterzijde van het formulier staan 23 adviezen voor een veilig verblijf.

Het grootste deel van de toeristen komt hier voor het strand, waarvan Om Beach de bekendste is. Om daar te komen moet je eerst nog met een boot. Omdat wij de volgende ochtend vroeg de bus moeten hebben, blijven wij in het dorp, waar we een guesthouse uitzoeken niet al te ver van het busstation.

Gokarna is een heilig plaatsje waar veel pelgrims op af komen voor een bedevaart. Tijdens de avondschemering hangt er een bijzonder, haast mystiek sfeertje. Bij de watertank wordt wat vuurwerk afgestoken, en in de smalle straatjes maken moeders en dochters tekeningen op straat. Eerst maken ze het stoffige wegdek een beetje nat, dan zetten ze een raster van puntjes op, en dan tekenen ze daartussen lijntjes door wit kalkpoeder dun te strooien. Erg bijzonder.

Naar boven  Volgende