19 december

Oostwaarts

De bus vanuit Kumily naar Madurai vertrekt om 13:00 en komt daar om 16:40 aan. We pakken een riksja naar het centrum, nemen een kamer in hotel Padnam, en eten bij restaurant Surya op het dakterras van Hotel Surpreme.

20 december

Het draaiorgel van Madurai

Om vijf uur in de morgen worden we opgeschrikt door enorm harde Indiase muziek. Hmm.

Madurai heeft een tempel die er vooral uitziet als een uit de kluiten gewassen Hollands draaiorgel met een overdaad aan poppetjes in alle mogelijke kleuren. Na een late lunch stappen we de tempel binnen, die van binnen beduidend minder kleurrijk blijkt dan van buiten. We maken een rondje, en gaan er weer uit.

Even buiten de tempel koopt Anja, heel praktisch, twee flinke plastic waterkruiken. Ze is er erg blij mee.

21 december

Op zoek naar de onderbroeken-reclame

Om vijf uur in de morgen worden we alweer opgeschrikt door enorm harde Indiase muziek. Ons hotel staat in een straat waar veel kleine reparatieshopjes zitten die speakers maken. Een les voor de volgende keer, denken we: neem nooit een hotel in een straat waar ze speakers maken.

Het stikt hier van de kleermakers. Als je een mooie bloes hebt waar je wel een tweede van wil, of een fijne broek hebt die bijna versleten is, dan kunnen de kleermakers van Madurai die zo voor je namaken. Voor weinig.
Het idee is dat jij een stofje koopt, en het kledingstuk met de stof bij de kleermaker levert. Een paar uur later is je kledingstuk gekloond. Voor weinig.

Al sinds we de eerste keer uit het hotel liepen worden we benaderd door een kleermakertje die graag wat voor ons zou willen maken. Op de een of andere manier weet hij ons altijd weer te vinden, zelfs in een restaurantje waar we lunchen.
Toevallig hebben wij wel iets dat we na willen laten maken (een spijkerbroek), en dus gaan we in op zijn aanbod. Voorwaarde is wel dat het stofje enigszins overeenkomt met dat van het origineel. De kleermaker neemt ons op sleeptouw door Madurai, van winkel naar winkel. Hij weet dat als wij een stofje vinden, hij wat verdienen kan. Maar helaas. De spijkerstof die hier te koop is, is veel te dik en stug. Jammer, geen spijkerbroek voor ons, en geen klus voor de kleermaker.

Door heel India zie je kleurrijke reclame geschilderd op de muren. De meest opvallende daarvan zijn die van het ondergoed, maar de slippers doen het ook altijd goed. Al sinds we de eerste zagen weten we dat we die nog eens op de foto moeten zetten, maar tot dusver is het er niet van gekomen.
Toen we net aangekomen waren in Madurai zagen we ze vanuit de riksja op de route van het busstation naar het hotel. Het kost ons de gehele morgen om ze terug te vinden, maar dan heb je ook wat. Anja schiet er een klein rolletje vol.

De volgende dag worden we om vijf uur in de morgen gewekt, dit keer door onze wekker. Ook nu weer begint er keiharde Indiase muziek te spelen. Die blijkt niet vanaf de straat te komen, maar uit de tempel! Volgende keer een hotel iets verder van de tempel. Hoewel, de muziek is zo hard dat het overal in het centrum mensen moet wakker schrikken.

Naar boven  Volgende